Werk en privé
Wet Arbeid en Zorg
FNV Vrouwenbond wil collectieve verlofpolis
Wet Arbeid en Zorg
Onder de Wet arbeid en zorg valt een aantal verlofregelingen, waar je een beroep op kunt doen als je plotseling vrij moet nemen. Bijvoorbeeld als je kind opeens ziek is of de waterleiding springt. En daar hoef je je niet schuldig over te voelen, want iedereen heeft wel eens verlof nodig. Het gaat onder meer om calamiteitenverlof, kort- en langdurend zorgverlof, maar ook zwangerschaps- en bevallingsverlof.
Bij welk verlof het loon al dan niet doorbetaald wordt en andere wetenswaardigheden vind je op deze website van de overheid.
Ook op de website van de FNV is daarover informatie te vinden.
FNV Vrouwenbond wil collectieve verlofpolis
Alle verlofregelingen moeten worden betaald, vindt de FNV Vrouwenbond. Dit is mogelijk door ze onder te brengen in een collectieve ‘zorgverlofverzekering’, waaraan werknemers, werkgevers en overheid elk een bijdrage leveren.
Volgens voorzitter Anya Wiersma van de Vrouwenbond zou iedere Nederlander naast premies voor WW, WAO en Ziektewet ook een premie moeten betalen om een fonds voor betaald zorgverlof te creëren. Ook werkgevers en overheid zouden hieraan moeten bijdragen, want zij hebben immers een groot belang bij betaalde verlofregelingen. Mensen die tijd voor zorg kunnen opnemen, raken minder gauw overbelast, en dat voorkomt ziekteverzuim.
De ‘zorgverlofverzekering’ die FNV Vrouwenbond voorstaat, is opgebouwd uit vier elementen. De basis zou moeten bestaan uit een volksverzekering waarbij iemand tijdens het verlof tenminste 70% van het minimumloon krijgt uitbetaald. Deze verzekering moet breed toegankelijk zijn, ook voor mensen met een uitkering of mantelzorgers die geen deel uitmaken van de beroepsbevolking. Voor werkenden zou er daarnaast een werknemersverzekering moeten komen waarbij deze basisverzekering wordt aangevuld tot 70% van het salaris. Verder individuele keuzemogelijkheden via cao afspraken en als sluitstuk het individueel afsluiten van aanvullende verzekeringen.
Uitgangspunt daarbij is dat het betaalde verlof moet kunnen worden opgenomen voor veel soorten zorg. Ook moet de kring van mensen aan wie men zorg kan geven groter zijn dan alleen kinderen en inwonende ouders.
De mogelijkheid om vrij te kunnen nemen om zorg te verlenen mag niet in de plaats komen van de professionele zorg. Als meer mensen zorgverlof opnemen, mag dat nooit leiden tot bezuinigingen in de zorgsector’.
De ‘zorgspaarpot’ – waar het bovenwettelijk verlof uit betaald moet worden – zal idealiter een plus-minbalans kennen. Werknemers kunnen tijd sparen en werkgevers betalen een bepaald bedrag per werknemer. Je neemt het verlof op als je daar behoefte aan hebt. Heb je op dat moment nog niet genoeg ‘gespaard’, dan kom je in de min te staan. Die schuld kun je dan op een later tijdstip aflossen’.
